Είναι σαφές ότι οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων επιτείνουν την ύφεση προσωρινά. Αυτό το έχουμε εμπεδώσει!
Υπάρχουν όμως κι άλλα σχετικά με τις απολύσεις ζητήματα, που δεν τα έχουμε εμπεδώσει καθόλου. Θα ήταν χρήσιμο λοιπόν, να είναι επίσης σαφές, αλλά δυστυχώς δεν είναι, ότι:
- Δεδομένης της έλλειψης δανειστών και δανεικών, ήταν ανάγκη τα τεράστια ελλείμματα (πρωτογενές και τρεχουσών συναλλαγών) να περιοριστούν δραματικά και άμεσα.
- Το 1 φέρνει μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος.
- Το 2 φέρνει ύφεση.
- Το 3 φέρνει απώλειες θέσεων εργασίας, δηλαδή αύξηση της ανεργίας.
- Το 4 φέρνει αύξηση της ύφεσης (δηλαδή ξανά το 3).
- Το 5 ισχύει ανεξάρτητα από το αν οι θέσεις εργασίας χάνονται στον ιδιωτικό τομέα ή στον δημόσιο. Με λίγα λόγια, ύφεση και ανεργία, ήταν αναπόφευκτες και οι δύο όταν έκλεισαν οι αγορές χρήματος για την Ελλάδα. Το ίδιο αναπόφευκτη ήταν και η αλληλο-ενίσχυση μεταξύ τους (από το 3 στο 4 και πάλι στο 3 κοκ.).
- Όταν απολύσεις είναι αναπόφευκτες, καλύτερα η απώλεια των θέσεων εργασίας να γίνεται στα λιγότερο παραγωγικά κομμάτια της οικονομίας, ώστε η αύξηση της ανεργίας να είναι η μικρότερη και η πιο σύντομη δυνατή, και να δημιουργεί τις προϋποθέσεις της μείωσής της όσο γίνεται γρηγορότερα.